Na een aantal rustige zomervakanties zonder oriëntatielopen, wilden we weer een keer aan een meerdaagse meedoen. Ronald had in 2018 al een keer de O’France gelopen en dat was hem goed bevallen, daarnaast werd er dit jaar een aantal dagen in karst terrein gelopen (grote verlagingen in het terrein door het oplossen van het gesteente) en dat had hij nog niet eerder gedaan. Voor mij was het ook lang geleden dat ik een meerdaagse liep in Frankrijk, dus viel onze keus op de O’France in Doubs.
De O’France is een 5 daagse wedstrijd met dit jaar 2x een long en 3x een middle distance. Daarnaast kon je op de rustdag nog een sprint lopen, maar die hebben wij overgeslagen. De eerste dag was een long distance en vonden wij allebei de minst interessante dag, het was niet erg uitdagend. Gelukkig werd het daarna beter, de tweede en derde dag waren een middel en long in het karst terrein. De middle had iets interessanter gekund, bijna alle posten stonden in de grote verlagingen die goed te zien waren in het terrein. Maar het blijft toch wel apart oriënteren met die hele grote verlagingen. Na de rustdag waren er nog twee middellange afstanden, Ronald vond deze dagen het leukste. Ik vond de laatste dag minder leuk omdat het mij te steil was.
Naast nog een paar Nederlanders die in Finland wonen, was er een grote groep Belgen aanwezig, maar het grootste gedeelte van de deelnemers kwam uit Frankrijk. Er waren vooraf meer dan 1450 inschrijvingen, ik heb niet terug kunnen vinden hoeveel deelnemers er uiteindelijk waren. Ronald zijn doel was in het midden te eindigen en uiteindelijk zat hij net voor het midden hij werd 29e van de 72. Ik had geen doel, het ging elke dag iets beter (behalve de laatste dag) en ik werd uiteindelijk 8e van de 49. Het was een leuke ervaring, met interessante terreinen. De volgende O’France is in 2028 in de omgeving Vichy Montagne Bourbonnaise.
